Armenia- euroazjatycka i bliskowschodnia brama dla polskiej przedsiębiorczości

Armenia- euroazjatycka i bliskowschodnia brama dla polskiej przedsiębiorczości

Opublikowany

Sytuacja i położenie geopolityczne Armenii sprawia, że polscy przedsiębiorcy, którzy zdecydowali się na inwestycje lub współpracę z tamtejszym biznesem, liczyć mogą nie tylko na zdobycie kolejnego rynku, ale też potencjalne wyjście i wzmocnienie swojej pozycji na rynkach innych państw obszaru Euroazjatyckiej Unii Gospodarczej oraz Iranu.

Możliwości takie wynikają z kilku przesłanek. Armenia, dzięki uczestnictwu w euroazjatyckich projektach integracyjnych, ma możliwość łatwiejszego eksportu na rynek Rosyjski. To też ułatwia jej wszelkie rozliczenia walutowe. Jest to istotne, zwłaszcza w czasie sankcji nałożonych na Rosję.

Zaufanie gwarancją sukcesu

Ormiańska diaspora, od wieków związana z działalnością handlową, bankową czy pośrednictwem, to jedna z najprężniej działających mniejszości w Federacji Rosyjskiej. Zachowuje ona na ogół ścisłe związki z krajem, co powoduje, że buduje i wzmacnia swoje wieloletnie tradycje i praktykę współpracy z partnerami rosyjskimi (ale też białoruskimi i kazachskimi). Poprzez zaufanie gwarantuje niezbędną w biznesie pewność obrotu. Czynnik zaufania, zwłaszcza w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej na obszarze poradzieckim, pozostaje niezwykle ważny, o ile nie najważniejszy. Kontakty i współpraca na tym obszarze, opierają się na sieci różnego rodzaju powiązań (politycznych, towarzyskich, wojskowych), co bywa obce i często niezrozumiałe w rzeczywistości zachodnioeuropejskiej. Stąd problemy wielu inwestorów i handlowców w tym regionie. Natomiast armeńskie firmy stanowią w tej materii na ogół pewnych i skutecznych partnerów. Z ich usług i pośrednictwa korzystają firmy niemieckie, chińskie, irańskie, czy brytyjskie. Zniesienie wiz z Iranem powoduje, że wiele państw i podmiotów przez Erywań szuka kontaktów z nadal zamkniętym dla świata Iranem. Wynika to po części z faktu, że w Iranie żyje ciesząca się znaczną autonomią diaspora ormiańska.

Niskie koszty

Dużym plusem inwestycji w Armenii są niskie koszty prowadzenia działalności gospodarczej, co wynika z faktu dostępności taniej siły roboczej i możliwości zakupu nieruchomości. Mimo pewnego zmonopolizowania wielu dziedzin, sam rynek armeński pozostaje nadal otwarty. Zwłaszcza w zakresie relacji import-eksport oraz sprzedaży technologii. W związku z tym, przedsiębiorcy obawiający się inwestycji bezpośrednich, mogą spróbować swoich możliwości w sprzedaży swoich produktów.

Najlepiej rozwijające się branże

Obecnie najszybciej rozwija się sektor rolno-spożywczy, związany z przetwórstwem owoców, przechowalnictwem oraz budową szklarni. Prężnie rozwija się także turystyka, powiązana coraz częściej z wycieczkami do Gruzji. Należy pamiętać, że turystyka rozwija się nie tylko w Armenii, ale i sąsiedniej, nieuznawanej na arenie międzynarodowej Republice Górskiego Karabachu. Oprócz tego, przedsiębiorcy mogą szukać swoich nisz w takich branżach, jak: budownictwo, wzornictwo, branża kosmetyczna, elektronika, sektor obronno-przemysłowy a także IT. To obszary, które nadal stanowią interesującą i potencjalnie korzystną platformę współpracy dla polskich przedsiębiorstw.

Najlepiej z o.o.

Najpowszechniejszą formą prawną prowadzenia biznesu w Republice Armenii jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Jej pozycja uregulowana została w artykułach 95-104 Kodeksu Cywilnego Republiki Armenii oraz w ustawie o spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością z dnia 24 października 2001 r. Oprócz tego, możliwa jest również rejestracja oddziału spółki zagranicznej albo jej przedstawicielstwa. Podmioty gospodarcze rejestrowane są przez Agencję Rejestracji Państwowej Osób Prawnych Republiki Armenii. Państwowym językiem jest język ormiański, w związku z czym wszelkie dokumenty powinny być przetłumaczone na ten język, a następnie potwierdzone przez notariusza. Czas oczekiwania na rejestrację podmiotu nie jest długi. Waha się od 3 do 14 dni roboczych.

Kopiuj tekst

Udostępnij

Załączniki

Pobierz wszystkie

Michał Sadłowski - Armenia- euroazjatycka i bliskowschodnia brama dla polskiej przedsiębiorczości.docx

docx | 14,7 KB

Pobierz
Powiązane artykuły
Skuteczność podniesienia zarzutu przedawnienia roszczenia w postępowaniu cywilnym w świetle instytucji nadużycia prawa podmiotowego

temu

 Wstęp.. Przedawnienie roszczeń stanowi jeden z przypadku tzw. dawności, czyli instytucji wiążącej skutki prawne z upływem czasu (M.  Sekuła – Leleno, Podniesienie zarzutu przedawnienia a nadużycie prawa podmiotowego w rozumieniu art. 5 K.C. na tle orzecznictwa Sądu
Naruszenie stabilności kontraktowej w umowie piłkarza

temu

Oczywistą kwestią jest, że umów należy dotrzymywać - nie inaczej wygląda to w przypadku kontraktu o profesjonalne uprawianie piłki nożnej. Przeważnie zarówno zawodnik, jak i klub, najczęściej za pomocą swoich przedstawicieli spędzają przy stole wiele godzin, negocjując j
Kontrakt zawodnika – jak to wygląda w polskiej ekstraklasie?

temu

Zagadnienia ogólne. Zawodnicy uprawiający sport piłki nożnej w Polsce mogą posiadać status amatora lub zawodnika profesjonalnego, czyli tzw. zawodowca. Podział ten określony został w art. 69 § 1 Statutu Polskiego Związku Piłki Nożnej. Status piłkarza, zgodnie z § 2
Po co nam Ekstraklasa S.A.?

temu

Polski system rozgrywek w piłkę nożną rozróżnia osiem poziomów, na  których drużyny toczą sportową rywalizację. Celem każdego klubu  piłkarskiego w Polsce jest możliwość rozgrywania meczów w najwyższej  klasie rozgrywkowej, w tzw. ekstraklasie. Na tym poziomie rozgrywek,  zdobywanie kolejnych ligowych szczebli kończy się, a drużyny  rozpoczynają walkę o najcenniejsze krajowe trofeum – tytuł Mistrza  Polski. Zapewne w głowie niejednego dociekliwego fana polskiej  ekstraklasy pojawiło się pytanie, jaki podmiot odpowiedzialny jest za  organizację rozgrywek na najwyższym krajowym szczeblu, jaka jest jego  struktura, a także kto upoważnia go do prowadzenia tego rodzaju działalności.

PRAWO DO BYCIA ZAPOMNIANYM

Zgodnie z treścią art. 17  Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27  kwietnia 2016 roku w sprawie ochrony osób fizycznych w związku  z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu  takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO), każda osoba  fizyczna może żądać „bycia zapomnianym”, jeżeli zatrzymywanie jej danych  naruszałoby postanowienia rozporządzenia RODO, prawo UE lub prawo  państwa członkowskiego, któremu podlega administrator.