Odszkodowanie za zawyżanie cen samochodów ciężarowych
Odszkodowanie za zawyżanie cen samochodów ciężarowych

Odszkodowanie za zawyżanie cen samochodów ciężarowych

Opublikowany

W związku z decyzjami Komisji Europejskiej dotyczącymi sztucznego wyznaczania cen przez określonych w decyzji producentów samochodów ciężarowych (MAN, Daimler, DAF, Iveco oraz Volvo/Renault, Scania), każdy, kto zapłacili za nie więcej niż powinien w przypadku niezakłóconej konkurencji, może obecnie na drodze sądowej dochodzić swoich roszczeń.

Początkowo były wątpliwości co do sposobu i trybu dochodzenia powyższych roszczeń, a także sposobu ustalania wysokości odszkodowania. Niemniej jednak w dniu 27 czerwca 2017 roku weszła w życie ustawa z dnia 21 kwietnia 2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji, która w znaczący sposób ułatwia dochodzenie odszkodowań za naruszenie prawa konkurencji.

Podmiot odpowiedzialny

Podmiotem odpowiedzialnym za szkodę jest przedsiębiorca, który dokonał naruszenia prawa konkurencji, a tym samym w omawianym przypadku będą to polskie oddziały producentów samochodów ciężarówek.

Podmiot uprawniony do dochodzenia odszkodowania

Z roszczeniem może wystąpić zarówno nabywca bezpośredni, jak i nabywca pośredni. Nabywcą bezpośrednim jest osoba fizyczna lub prawna, która nabyła bezpośrednio od sprawcy naruszenia produkty lub usługi, których dotyczy naruszenie prawa konkurencji, a zatem wszystkie osoby fizyczne i prawne, które nabyły samochody ciężarowe bezpośrednio od ich producentów. Nabywcą pośrednim natomiast jest osoba fizyczna lub prawna, która nabyła od nabywcy bezpośredniego lub kolejnego nabywcy produkty lub usługi, których dotyczy naruszenie prawa konkurencji, lub produkty lub usługi będące pochodnymi takich produktów lub usług, lub zawierające takie produkty lub usługi. Tym samym nabywcą pośrednim będzie nabywca samochodu ciężarowego z rynku wtórnego, leasingobiorca, kredytobiorca.

Wysokość szkody

Przy ustalaniu wysokości szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji sąd może posiłkować się wytycznymi zawartymi w komunikacie Komisji 2013/C 167/07 oraz wytycznymi Komisji Europejskiej, o których mowa w art. 16 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/104/UE. Ponadto na wniosek sądu Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów lub organ ochrony konkurencji innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej może udzielić sądowi pomocy przy ustalaniu wysokości szkody, jeżeli pozwalają na to zebrany przez niego materiał dowodowy i posiadane informacje.

Ciężar dowodu

W przedmiotowym postępowaniu funkcjonuje domniemanie, że naruszenie prawa konkurencji wyrządza szkodę. Tym samym to na pozwanym (podmiocie naruszającym) ciąży obowiązek wykazania, iż w wyniku zmowy cenowej nie została wyrządzona powodowi szkoda. Ponadto w niniejszym postępowaniu przewidziano szereg ułatwień procesowych, w szczególności Sąd może, na pisemny wniosek powoda, który uprawdopodobnił swoje roszczenie i zobowiązał się, że uzyskany w ten sposób dowód będzie wykorzystany jedynie na potrzeby toczącego się postępowania, nakazać pozwanemu, osobie trzeciej lub organowi ochrony konkurencji wyjawić środek dowodowy służący stwierdzeniu faktu istotnego dla rozstrzygnięcia, znajdujący się w ich posiadaniu.

Odsetki ustawowe

Jeżeli podstawą ustalenia odszkodowania są ceny z daty innej niż data ustalenia odszkodowania, poszkodowanemu należą się również odsetki ustawowe za okres od dnia, z którego ceny stanowiły podstawę ustalenia odszkodowania, do dnia wymagalności roszczenia o naprawienie szkody.

Właściwość Sądu

Sprawy o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji należą do właściwości sądów okręgowych.

Przedawnienie

W przypadku roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji termin przedawnienia wynosi 5 lat od dnia zaprzestania naruszeń. Przy czym jego bieg uległ zawieszeniu z chwilą wszczęcia przez Komisję Europejską postępowania w sprawie naruszenia prawa konkurencji, którego przedmiotem jest naruszenie prawa konkurencji będące podstawą roszczenia o naprawienie szkody. Podkreślić należy, iż zawieszenie biegu przedawnienia ustaje po upływie roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia stwierdzającego naruszenie prawa konkurencji lub zakończenia postępowania w inny sposób.

Autorzy: Małgorzata Kosela-Rębowska, radca prawny, Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna oraz Krzysztof Borżoł, adwokat, Chałas i Wspólnicy Kancelaria Prawna

Kopiuj tekst

Udostępnij

Powiązane artykuły
Zmiany w ochronie tajemnicy przedsiębiorstwa – wzmocnienie czy osłabienie pozycji przedsiębiorców?

temu

W dniu 4 września 2018 r. wchodzi w życie ustawa o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz niektórych innych ustaw, opublikowana w Dzienniku Ustaw (poz. 1637) w dniu 27 sierpnia 2018 r. Omawianą nowelizacją, ustawodawca dokonuje wdrożenia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic przedsiębiorstwa) przed ich bezprawnym pozyskaniem, wykorzystaniem i ujawnieniem. Na etapie projektowania omawianej ustawy, wskazywano iż celem nowelizacji jest wzmocnienie przepisów dotyczących ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa. W praktyce nowelizacja może jednak doprowadzić do znacznego jej osłabienia.
Skuteczność podniesienia zarzutu przedawnienia roszczenia w postępowaniu cywilnym w świetle instytucji nadużycia prawa podmiotowego

temu

 Wstęp.. Przedawnienie roszczeń stanowi jeden z przypadku tzw. dawności, czyli instytucji wiążącej skutki prawne z upływem czasu (M.  Sekuła – Leleno, Podniesienie zarzutu przedawnienia a nadużycie prawa podmiotowego w rozumieniu art. 5 K.C. na tle orzecznictwa Sądu
Naruszenie stabilności kontraktowej w umowie piłkarza

temu

Oczywistą kwestią jest, że umów należy dotrzymywać - nie inaczej wygląda to w przypadku kontraktu o profesjonalne uprawianie piłki nożnej. Przeważnie zarówno zawodnik, jak i klub, najczęściej za pomocą swoich przedstawicieli spędzają przy stole wiele godzin, negocjując j
Kontrakt zawodnika – jak to wygląda w polskiej ekstraklasie?

temu

Zagadnienia ogólne. Zawodnicy uprawiający sport piłki nożnej w Polsce mogą posiadać status amatora lub zawodnika profesjonalnego, czyli tzw. zawodowca. Podział ten określony został w art. 69 § 1 Statutu Polskiego Związku Piłki Nożnej. Status piłkarza, zgodnie z § 2